เมื่อรักใครคนหนึ่ง ไม่สำคัญเลยว่า เราจะได้กอดกันหรือไม่
ความรักบางอย่างในชีวิตคนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้
เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู ไว้ชื่นชมอยู่ไกล ๆ

ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่ำ . .
ยามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเลลึก จนหาทางกลับไม่ได้
แต่เราจ้องดูดวงไฟเพียงให้รู้ว่า ควรเดินหน้าไปในทิศทางใด
ใช่ว่าเราต้องเบนหัวเรือ เพื่อมุ่งไปจอดเทียบท่าหน้าประภาคารเสียเมื่อไหร่

ได้รักเธอ ประภาคารก็ดูสวยดี 
คนที่กอดก็ทำให้รู้ว่าโลกนี้สดชื่น สว่างไสว
อย่าสนใจเลยว่า รักเธอ ฉันคนนี้จะกอดใคร

แต่เราว่านะ..

รักคนหนึ่งอาจจะกอดหรือไม่ได้กอดเค้าก็ได้
ได้รัก ได้รับรู้ว่าเขาเป็นอย่างไร ก็พอไหวนะ

แต่ดวงไฟประภาคารที่ว่าสวยอยู่กลางทะเล

ถ้ามันสวยจนอดใจไม่ไหว ก็อยากเข้าไปใกล้ ๆ บ้าง

ซักวันอาจจะหักโค่นลงมาใส่หัวเราบ้างก็ได้ 
ได้อยู่ใกล้ซักหน่อยก็ดีเนอะ หรือถ้าได้เป็นเจ้าของประภาคารเลยก็ยิ่งดี

ถ้าคนที่เรากอด เราไม่ได้รักเค้ามากมาย แล้ว
ถ้าคนที่เรารักมากมาย เราไม่ได้กอดเค้า เศร้าพอ ๆ กัน