ตอนแรกอ่านบทความนี้ ก็รู้สึกว่า ทำไมมันสั้นๆนักนะ
พอหลังจากอ่านแล้วมันกลับแบบ..โดนว่ะ ประมาณเนี้ย.....
อยากให้เพื่อนๆได้อ่านดู ลองอ่านกันดูละกันค่ะ
บางทีเราอาจจะเผลอลืมอะไรไปบ้างก็ได้นะ จริงไหม...??คะ
แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่ง
เป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา
จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยงแทน
จึงตัดสินใจแบกเอาไปปล่อยในป่าให้อยู่ตามยถากรรม
แม่ไม่วอนขอ ไม่ถาม.....ไม่ว่าอะไร
ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทางเรื่อยไป เข้าป่าลึกไกลมากแล้ว
ลูกชายวางแม่ลง บนโขดหินแล้วหันหลังเดินกลับทางเดิมไป
.
.
.
ตอนนี้เอง
.
.
.
แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า
"ลูกเอ๋ย เดินตามลอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะจะได้ไม่หลงทาง.."
T_TT_TT_T
....ขนาดลูกเอามาทิ้ง แม่กลับไม่โกธรแถมยังเป็นห่วงกลัวลูกหลงทางอีก
แต่ไม่ว่าจะทำยังไงพ่อแม่ก็ยังห่วงลูกจนวินาทีสุดท้าย . . .ซึ้ง
