หลายวันแล้วที่ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามา exteen เลย เพื่อนๆสมาชิกคงสบายดีกันทุกคนนะคะไม่รู้เป็นอะไรนะช่วงนี้ สงสัยงานยุ่งมาก และก็เบื่อๆด้วยสินะ รู้สึกไม่อยากออกไปไหนเลย แปลกเนอะคนเราเวลาที่เบื่อมากๆมักจะไม่อยากทำอะไรเลย ไม่อยากคุยกะใครไม่อยากเจอใคร หรืออาจเป็นเพราะสิ่งดีๆที่เคยมีหายไปและไม่มีเข้ามาอีกเลย

มันรู้สึกแย่และผิดหวัง แย่จังเนอะคนเราเนี่ยเห็นแก่ตัวจังเลย จะจำไว้ว่าสิ่งที่เรามองเห็นบางทีอาจจะไม่ใช่สิ่งที่สวยงามเสมอไป คนที่ดูว่าเป็นคนดีอาจเลวร้ายกว่าที่เราคิดก็ได้ น่าอายไหมที่ผู้ชายมาจีบหญิงแล้วหลอกเอาเงินไปและเชิดหนี น่าขำมากๆเห็นสาวๆที่เขาขอยืมเงินหนุ่มๆแล้วทำเป็นลืมไม่คืน อิๆๆเพื่อนเราทำแบบนั้นนี่นา แต่เราไม่เคยทำนะ เอ......หรือว่าเราอ่อนไปสำหรับสังคมเมืองใหญ่นี้ เชื่อคนง่ายเกินไปสิคะ เครียดนิดนึงที่ความห่วงใยของเราที่มีต่อเขาที่คิดว่าเป็นคนดีและน่านับถือ แต่กลับโดนหลอกเอาเงินไปเฉยเลยแถมเราต้องติดตั้งอุปกรณ์จัดฟันด้วยสิ ไม่รู้จะคุยกะใครเลยนะตอนนั้น ไม่อยากเครียดจนทำอะไรที่สิ้นคิดเหมือนในอดีต ก็เลยโทรหาพ่อกับแม่แต่ไม่บอกท่านหรอกว่าเจอเรื่องอะไรมา

แต่พอโทรไปแล้วกลับรู้สึกเสียใจไปอีก เราทำให้พ่อร้องไห้ ท่านร้องไห้เพราะเห้นเราร้องไห้ ตอนนั้นกลั้นสุดๆๆแล้วนะ ไม่อยากร้องไห้ให้พวกท่านรู้แต่พอท่านถามว่า"มีเรื่องอะไรไหมทำไมเสียงเหงาๆเศร้าๆ อดทนนะลูก ลูกพ่อเก่งอยู่แล้ว" และแม่ก็พูดด้วยว่าเราคือความหวังของคนทุกคนที่ใช้นามสกุลนี้(ทั้งตระกูล) ใช่สินะทุกคนมองเราเป็นคนเก่ง เป็นผู้หญิงที่แกร่งอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียวตั้งแต่เขาจากไปคราวนั้น การดำเนินชีวิตที่อยู่อย่างลำพัง อยู่ได้นะแต่ทุกครั้งที่เปิดประตูเข้าห้องทำไมน้ำตามันกลับไหลทุกทีเลยหล่ะ เหนื่อยจังที่ต้องใส่หน้ากากทุกครั้งที่เจอหน้าผู้คนว่า ฉันเข้มแข็งนะ ฉันไม่แคร์อะไรนะ ฉันเดินไปข้างหน้าคนเดียวได้สบายๆ T_T

อยากไปอยู่ในที่ไม่มีคนรู้จักหน่ะ ไม่รู้ทำไมนะเราถึงคิดแบบนี้ขึ้นมา บ่อยครั้งนั่งใจลอยมองออกนอกกระจกตรงระเบียงห้องแล้วคิดว่า "ฉันจะไปต่างประเทศ ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วนะ อยากเริ่มต้นกับอะไรที่ใหม่ อยากลืมทุกๆเรื่องราว"แต่ฉันจะไปไหนไม่ได้ ทุกคนที่บ้านเขาจะเป็นยังไงถ้าวันใดที่ไม่มีฉันทุกคนคงตายทั้งเป็น อิๆๆเราเป็นฮีโร่ของทุกคนนี่นา แต่เป็นฮีโร่ขี้แยดีๆนี่เองหน่ะ

ช่วงนี้นอนไม่ค่อยหลับไม่รู้เป็นอะไร สงสัยเครียดมากสินะ เรารู้ว่าเครียดเรื่องไร แต่มันอดที่จะเอามาคิดไม่ได้นี่นา แต่ก่อนกินยานอนหลับตื่นมารู้สึกดีมากเลยแต่เพื่อนบอกว่าระวังติดก็เลยไม่กินละ กลัวว่าหลับแล้วจะไม่ตื่นนี่จิ ไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะตายแต่กลัวว่าตายไปแล้วจะไม่มีใครรู้ต่างหาก อากาศหนาวแล้วคิดว่าจะนอนหลับสบายไม่เปิดแอร์จะได้ไม่เปลืองไฟด้วย ที่พักที่เนี่ยแพงหูฉี่เลยหล่ะ แต่ว่าจะย้ายก็ไม่ได้หน่ะจิเพราะว่าติดสัญญาติดตั้งอินเตอร์เน็ตอยู่ 1 ปี แต่ถึงย้ายได้มันก้ลำบากเนี่ยจิ ของเยอะมากๆๆพึ่งรู้ตัวว่าห้องเราเนี่ยอยู่คนเดียวแต่ของเยอะมากๆเวงกำ แต่ทุกครั้งที่น้องชายสุดที่รักมาเยี่ยมทีไรก็แอบขโมยเสื้อไปหมดอิๆมีน้องอยู่คนเดียวต้องเอาใจเขาหน่อยเดี๋ยวจะงอนไปฟ้องแม่ว่าพี่สาวรังแก

ใกล้ปีใหม่แล้ว อากาศก็หนาวๆขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ ของขวัญที่จะซื้อให้พ่อแม่และคนที่เรารักก็จะเป็นเสื้อกันหนาวหรือสิ่งของเครื่องใช้ที่บำรุงและดูแลสุขภาพ เราเตรียมไว้แล้วล่ะ อ้อ ปีใหม่นี้อย่าลืมไปทำบุญกันด้วยนาคะ เราจะทำบุญเลี้ยงพระที่บ้านหน่ะแต่สงสัยปีนี้คงต้องประหยัดนิดนึงเพราะปีนี้จนง่ะ

ดูแลสุขภาพตัวและหัวใจดีๆนาคะ

แฮ่ๆๆวันนี้ได้พูดอะไรออกไปแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย เฮ้อ............